Sejujurnya,
saya dah lama ingat
kembali.
Eunbyeol, awak dah ingat?
Awak janji nak
tunaikan harapan saya
lepas awak dah ingat.
Tak kira apa saya tanya,
awak perlu kata "Ya."
Awak
Go Eunbyeol, kan?
Hei...
Harapan saya bukan sukar.
Maafkan saya.
Saya minta maaf sangat.
Tak, bukan "Maaf."
Saya kata "Ya."
Kenapa buat begini pada saya?
Kenapa awak bukan Go Eunbyeol?
Apa awak beritahu
saya satu penipuan?
Kenapa tak beritahu lebih awal?
Siapa awak?
Mari.
Taegwang, lepaskan dia.
Saya kata, lepaskan dia.
- Taegwang. / - Saya kata
jangan buat apa-apa.
Tidak.
Saya perlu buat sekarang.
Maafkan saya.
Ian.
Saya...
bukan Go Eunbyeol.
Tidak.
Saya rasa
saya keliru tentang sesuatu.
Nanti...
Kita cakap nanti.
Awak dah...
tahu sekarang.
Semasa saya hilang ingatan,
ia sangat bagus.
Saya tak pernah terima
kasih sayang seperti ini.
Saya buat pilihan salah.
Dulu,
saya tak tahu ia akan
melukakan awak seteruk ini.
Saya tahu ia dah terlewat,
tapi saya minta maaf
kerana tipu awak.
Saya tak tahu
apa awak katakan.
Jadi
saya perlukan masa untuk fikir.
(Episod 9) Awak tahu kami
tukar uniform baru, kan?
Ya!
Pergi ambil ukuran
dan hantar permohonan.
Awak nak cakap sesuatu?
Ya.
Semua, awak tahu laman
sesawang dah diperbaharui?
Ya!
Oh tuhan. Ia teruk sungguh.
Sayang, dia teruk, kan?
Sayang saya teruja sangat.
Ada muka untuk komen
tak bernama untuk setiap guru.
Tolong tinggalkan pesanan
untuk guru-guru kita
yang awak selalu nak katakan.
Baik!
Kakak... Maksud saya Cik Jeong,
betulkah ia tak bernama?
Awak tak boleh cuba
jejak alamat IP...
Tak apalah.
Hei, Taegwang!
Datang sekolah tepat pada masa.
Itu saja!
Semua, semoga
hari berjalan lancar.
Gembira, gembira!
Sekolah kita jadi
tadika sejak dia tiba.
Itik.
- "Quack, quack!" / - Dekan!
"Bawa tukul."
Pelajar guru!
"Semua, gembira, gembira!"
Bar snek. Ayuh, ayuh!
- Helo. / - Helo.
Pelajar jaga kelakuan?
Ya, mereka duduk sebaik
saja saya masuk kelas
dan jawab dengan kuat juga.
Saya ada kelas, jadi...
Baik.
Dia tak tahu
pelajar mengejek dia.
Awak tak nak beritahu, En. Kim?
Saya dah beritahu.
Jadi?
Dia kata dia percaya
mereka tak bersalah.
Ian tak hadir hari ini.
Saya rasa dia memang manusia.
Ia pasti mengejutkan.
Apa?
Jangan kata
awak ingat dia akan lindungi
awak lepas tahu awak
bukan Go Eunbyeol?
Soyeong.
Kasihan awak.
Semua panggil awak Eunbyeol,
macam mana perasaan Ian?
Apa?
Hapuskan saya?
Awak patut tahu awak di sini
saja menyakitkan
untuk dia.
Bukan awak mak Minjun?
Helo, tuan.
Apa khabar?
Saya sihat.
Awak selalu sibuk, kan?
Ya, betul
tapi saya perlu
datang sejauh ini.
Sila duduk.
Saya nak cakap dengan guru
bahasa Inggeris Minjun.
Minjun, mak awak datang.
- Apa? / - Dia ke pejabat guru.
Saya tak pandai berdalih.
Saya dengar apa berlaku
semasa Soyeong dalam
kelas sendirian.
Dia tipu tak berada di sana?
Jadi kenapa hukum
pelajar tak bersalah
dan cuba menutupnya?
Itu yang Minjun katakan?
Dia terlalu baik untuk
cakap tentang orang lain.
Saya dengar daripada
mak pelajar lain.
Saya dengar semua
dalam kelas tahu.
Awak tak tahu?
Benar yang Soyeong
berada dalam kelas,
tapi tak ada bukti yang
dia bertanggungjawab.
Jadi carilah bukti.
Atau beri Minjun
markah penuhnya.
Oh tuhan.
Lima markah?
Kenapa dia perlu merana
perkara tak adil ini
sedangkan dia tak bersalah?
Tak adil bagi yang lain yang
hantar tepat pada masanya.
Saya perlu tolak markah.
Maafkan saya.
Begitu.
Saya tak nak buat begini
sebab ini satu sekolah,
tapi memandangkan awak
tak boleh selesaikan ini,
saya perlu hubungi
polis minta bantuan.
Polis?
Cik Shin,
tolong bertenang dan duduk.
- Jumpa lagi. / - Cik Shin.
Cik Shin.
Ini Hiburan J.
Uji bakat awak telah
dijadualkan. Sila hubungi kami.
Awak dengar daripada mereka?
Pak cik saya sibuk tapi saya
merayu minta mereka beri masa.
Awak perlu buat dengan baik.
Mari makan. Masa tengah hari.
Apa? Masa makan tengah hari.
Betul.
Saya tak rasa
nak makan sekarang.
Benarkah?
Baiklah.
Helo.
Hai Ian, lama tak jumpa.
Apa awak buat di sini?
Awak ada beritahu Eunbyeol?
Saya datang jumpa puan.
Yakah?
Beri saya masa sebentar.
Apa khabar?
Baik.
Tak apa. Awak boleh cakap.
Awak datang sebab
awak nak tahu
tentang Eunbyeol, kan?
- Taegwang. / - Apa?
Kenapa awak di sini
dan bukan kafeteria?
Awak suka anggap benda lain.
Saya pun tak rasa nak makan.
Encik! Di sini!
Helo.
Negara kita ialah
negara penghantaran.
Awak "lelaki kacak
di padang sekolah Segang"?
Ya, betul.
- Berapa? / - 14 dolar.
- Ini dia. / - Sila nikmatinya.
Terima kasih.
Hei, Taegwang.
Mi kacang hitam terbaik
semasa tak ada selera.
Tempat ini sangat sedap.
Awak tahu nak campurkan begini?
Awak tak tahu, kan?
Macam mana awak nak tahu?
Sini, ambil ini.
Hei, Taegwang.
Awak tak bencikan saya?
Ia tak rasa sedap sejuk,
jadi makanlah.
Jadi?
Macam mana perbualan
malam tadi?
Okey.
Awak gembira awak tertangkap?
Tidak.
Saya rasa
saya tak nak tertangkap lebih
daripada sangkaan saya.
Berhenti bercakap.
Makan ladu.
Awak sendiri seperti ladu.
Awak okeykah?
Dia masih budak lagi.
Patah hati saya apabila tahu
betapa sukarnya hidup dia.
Dulu,
dia dan saya
tak ada orang lain
selain diri kami masing-masing.
Saya harap awak
tak salah faham.
Tidak.
Awak pasti terkejut.
Saya masih
sukar nak percaya.
Saya rasa
saya pentingkan diri
dan berpaut padanya.
Apabila saya sedar,
hati saya jatuh.
Walaupun saya beri
semua kasih sayang,
betapa menyakitkan baginya
hidup sebagai orang lain?
Jadi kami akan berpindah dan
pindahkan dia ke sekolah lain.
Boleh rahsiakan sampai itu?
Tentang kejadian komputer riba,
kita jangan syak sesiapa
berdasarkan sangkaan.
Saya harap awak semua akan
tunggu sampai kita selesaikan.
Itu saja.
- Jumpa lagi. / - Terima kasih.
Jumpa lagi. Bagus, semua.
Saya pergi ke kedai
baiki komputer semalam.
Satu rosak
dan dua lagi sengaja
diformatkan semula.
Awak tahu komputer pasukan awak
rosak?
Ya.
Saya yang rosakkannya.
Saya tahu komputer kami rosak
dan formatkan semula
komputer pasukan lain.
Kalau saya kata begitu,
apa akan terjadi pada saya?
Komputer kami okey
sebelum kelas gim
dan saya tak sentuh apa-apa.
Minjun.
Apabila awak tipu,
sukar nak perbaiki apa-apa
kemudian.
Ya, awak mungkin hilang
beberapa perkara,
dan orang lain akan marah.
Tapi kalau awak
abaikan sebab awak takut,
ia lebih sukar dibaiki,
dan awak akan jadi penakut.
Masa lalu tak akan hilang.
Saya harap awak
tak akan buat begitu.
Helo.
- Cha Songju? / - Ya.
Tunjukkan apa awak sediakan.
Okey.
Soul dah pergi dan saya percaya
Dalam hidup saya akan lihat
Penamat tanpa harapan
dan mengalah
Atau merana
Macam mana dengan saya?
Kenapa tak fikirkan saya?
Mak saya akan pergi
dalam dua hari.
Awak tak kasihankan saya?
Saya pun sendirian sekarang!
Saya tak akan lepaskan awak!
Awak bagus.
Awak pernah terima latihan
di tempat lain sebelum ini?
Tidak.
Ini agensi pertama
saya hadiri uji bakat.
Betulkah?
Kami bertuah.
Bagus.
Terima kasih!
Terima kasih.
Taegwang, apa dia?
Awak tak jawab panggilan saya
jadi saya lihat kalau
awak tolak panggilan saya.
Saya tak akan buat begitu.
Ya, awak akan buat.
Apakah?
Hei.
Soyeong
sedang gembira
yang awak akan pergi.
Ya.
Saya kata saya akan
pergi lepas hapuskan dia.
Kalau begitu,
lebih baik cepat hapuskan dia
agar saya tak perlu
lihat muka ini lagi.
- Oh tuhan... / - Oh tuhan!
Jadi kami akan berpindah dan
pindahkan dia ke sekolah lain.
Boleh rahsiakan sampai itu?
Tiket ke Tongyeong.
Terima kasih.
Tongyeong.
(Lee Eunbi)
Saya rindukan Eunbi.
Kita akan jumpa dia sekarang.
Tak, Eunbi sebenar.
Dia bukan di sana.
Ya.
Apa gunanya bawa
anugerah saya kepadanya?
Dia tak boleh lihat pun.
Eunbi ada di sana.
Kita tak boleh lihat dia,
tapi kalau dia dengar Seungmin
menang anugerah,
Eunbi pasti gembira.
Dia selalu begitu.
Ya.
Dia selalu puji saya dan
buatkan kek beras pedas.
Ya.
Awak menangiskah?
Tidak.
Kalau saya menangis,
Eunbi pasti sedih,
jadi saya tak akan menangis.
Mari.
Rajin.
Gyeongan.
Awak okeykah? Maafkan saya.
Oh, tuhan, awak okeykah?
Saya okey.
Sini.
- Saya akan pakaikan. / -Baik.
Tentulah, faktor ini bukan
bukti kukuh yang Minjun buat.
Begitu juga dengan Soyeong.
Saya faham apa
awak cuba katakan.
Seperti awak kata,
tak ada bukti kukuh,
jadi tolong lepaskan anak saya.
Saya harap
awak pun akan buat begitu.
Saya dah balik.
Ia tak benar, kan?
Cikgu awak salah, kan?
Nak.
Jawablah.
Mereka tak ada bukti lagi,
jadi tutup mulut awak.
Pergi mandi dan belajar.
Anak ayah.
Macam mana?
Ayah banyak minum?
Sedikit saja.
Bila awak nak membesar dan
minum dengan orang tua awak?
Saya lebih besar daripada ayah.
Awak budak bijak.
Awak ingat tinggi
bermakna awak dah besar?
Awak tak tahu lagi
kegembiraan minum.
Apa yang gembira tentang minum?
Mari kita lihat.
Apabila awak rasa kosong tak
kira berapa banyak awak makan,
satu gelas ini dan...
Awak nak cuba satu?
Lepas pertandingan 2 hari lagi,
tuangkan saya minuman.
Mari kita lihat kalau ia isi
kekosongan seperti ayah kata.
Awak budak baik.
Okey. Lepas awak menang pingat,
minum dengan ayah, okey?
Okey.
Mak.
Ya? Awak rasa lebih sihat?
Mak akan hubungi sekolah dan
kata awak tak pergi sekolah.
Tak apa, saya okey.
Mak berjaga sepanjang malam?
Hei, Eunbyeol.
Kenapa?
Awak sakitkah?
Tak. Saya okey.
Saya pergi uji bakat.
Yakah?
Tak ada apa berlaku
seperti awak jangkakan.
Saya rasa mereka
akan ambil saya.
- Songju. / - Eunbyeol.
Awak tahu betapa saya mahu
tunjuk pada awak dan
minta awak sokong saya
semasa saya bersedia
untuk uji bakat?
Kenapa awak
pisahkan kita begini?
Songju, saya...
Saya tahu awak semua risau
tentang kejadian komputer itu.
Kami dah lihat video
rakaman dan faktor lain,
tapi tak jumpa bukti kukuh.
Kang Soyeong. Batuk, batuk.
Bukan dia. Bukan.
Dia yang paling teruk.
Bukan saya kata
tak ada bukti kukuh?
Jangan syak kawan awak
dan serang dia.
Apabila ramai buat
begitu pada seorang,
itu dikira serangan.
Saya harap itu tak akan
terjadi dalam kelas kita.
Diam! Jadi apa saya nak cakap
ialah cara untuk selesaikan ini
ialah bagi orang untuk mengaku.
Saya beri dua hari.
Kalau ada yang nak cakap
tentang kejadian komputer,
boleh datang ke pejabat saya
sebelum 9 malam esok.
Awak boleh telefon
atau hantar pesanan juga.
Saya akan bekerjasama dengan
awak untuk cari jalan atasinya.
Itu saja.
Eunbyeol.
Awak okeykah?
Awak sakit?
Badan awak panas.
Bangun. Saya bawa
awak ke bilik sakit.
Mari, okey?
Awak patut beritahu
kalau awak sakit.
Hei.
Awak betul sakitkah?
Awak bukan pura-pura sakit?
Taegwang.
Berhenti cakap dengan
saya dan masuk kelas.
Hei.
Saya pun sakit.
Eunbyeol.
Helo.
Semuanya okey?
S... Saya okey.
Kalau ada masalah,
cakap dengan saya, okey?
Baiklah.
Eunbyeol, kuatkan semangat.
Minyeong.
Apa awak buat di sini, mak?
(Sekolah 2015 Siapa Awak)
- Ini sukar. / - Bukan?
Mereka kata saya perlu jawab
satu soalan dalam seminit.
Mereka berguraukah? Maksud...
-Hei. / - Awak dah sihat. Mari.
Hei, Eunbyeol.
Hei, Taegwang. Taegwang!
Tak guna!
Saya akan hubungi polis!
Eunbyeol...
Apa awak buat?
Ayuhlah. Tolong?
Ayuh.
Hebat, kan?
Awak ingat?
Apa?
Hai, Eunbyeol!
Nak saya buat
semula sapaan saya?
Hai,
Lee Eunbi.
Terima kasih,
Taegwang.
Oh tuhan.
Hei.
Apakah ini?
- Telefon. / - Telefon bimbit.
Apakah ini?
- Kasut sneaker. / - Kasut.
Lihat? Tak kira
apa awak gelarnya.
Begitu juga dengan awak.
Saya tak peduli sama ada
awak Eunbyeol atau Eunbi.
Semasa awak bersama saya,
jadi sesiapa saja awak nak.
Buat apa saja awak nak.
(Pasukan Renang Sekolah Segang)
Hei, Ian.
Di sekolah lamanya,
ada orang seksa dia dengan
teruk sampai dia buat
sesuatu yang drastik.
Awak tak nak ucap terima kasih?
Untuk apa?
Saya tak tahu
tentang orang lain,
tapi saya ingat
awak akan fahami saya.
Bukankah buat awak
geram ada orang
pura-pura jadi Eunbyeol?
Saya dengar awak
yang paksa dia buat.
Awak boleh katakan begitu.
Tapi ada banyak
lagi nak terungkai,
jadi tunggu dan lihat.
Hei, Budak Baru.
Cukup.
Awak nampak teruk.
Teruk?
(Komen untuk Guru Kelas 2-3:
Kim Junseok)
(Ini memalukan,
tapi terima kasih)
Budak-budak ini...
(Bunuh Diri Pembulian Sekolah
Menengah N di Tongyeong)
(dalam Kelas 2-3)
(Lepas dia lakukan...
Pindah ke kelas 2-3...)
(Artikel internet)
(Pelajar bunuh diri
lepas dibuli)
(Identiti Cik K didedahkan)
(Kang Soyeong, awak buli
siapa di Segang sekarang?)
(Kenapa hantu
tak bawa Soyeong pergi?)
Ini dia Cik K dari Tongyeong!
Hei, Songju.
Awak kata kami reka cerita.
Apakah ini? Apa? Jangan kata
ia seseorang dengan nama
sama di sekolah berdekatan.
Kenapa dia perlu
ke sekolah kita?
Menjengkelkan betul.
Menjengkelkan? Ia jijik.
Songju.
Saya...
Eunbyeol, awak dah makan?
Mari kita ke bar snek.
Awak belanja.
Saya dah belanja tempoh hari.
- Mari ke bar snek. / - Baik.
Apa sedang berlaku?
Awak yang lakukannya?
Bukan saya.
Awak okeykah?
Saya rasa ini yang terbaik.
Apa dia? Apa yang terbaik?
Awak akan hapuskan Soyeong
dan kemudian apa?
Awak akan pindah
ke tempat lain dan itu saja?
Tapi,
awak pasti gembira. Awak
tak ada memori indah di sini.
Awak tak ada memori indah
dengan saya?
Apa?
Saya gembira di sini.
Awak salah satu sebabnya.
Awak tak boleh ke mana-mana.
Lebih baik awak kuatkan diri.
Final gaya bebas lelaki
sekolah menengah 400m
akan bermula sebentar lagi.
Pesaing, sila masuk.
Ian,
saya akan dedahkan
diri sebenar Eunbyeol.
Sayang sekali,
awak akan terlepas.
Buat dengan baik perlumbaan.
Dia datang.
- Helo, Cik K. / - Helo.
Cik K, helo.
Siapa peduli kalau dia pandai?
Jahat sungguh.
- Helo, Cik K. / - Helo.
Oh, tidak.
Dia nampak cedera teruk.
Awak okey?
Awak okeykah?
- Dia tercedera. / - Awak okey?
- Hubungi 911. / - Awak okey?
Hubungi ambulans.
Dia tercedera.
Are you okay?
- Dia okeykah? / -Dia bergerak.
Dia nampak cedera teruk.
Semua.
Awak seronok mengutuk
saya kebelakangan ini,
bukan?
Awak cepat.
Kami seronok sangat.
Tak malu langsung.
Dia menjijikkan.
Baguslah.
Ya.
Artikel Sekolah Perempuan N
itu ialah Sekolah Perempuan
Nuri yang saya hadiri.
Sayalah Cik K.
- Lihat? / - Wah. Gilalah.
Dia tak normal.
- Dia baru akuinya? / -Berani.
Tapi,
pelajar terbuang
yang patut mati...
Awak tak nak tahu
macam mana rupanya?
Awak nak saya...
tunjukkan?
(Sekolah 2015 Siapa Awak)
Sejauh mana penglibatan awak?
Nama awak ada dalam siasatan.
Betulkah ia Minjun?
Lihat.
Ini terjadi kerana
awak tak besarkan dia
dengan kasih sayang.
Kita tak boleh biarkan Soyeong
dan gadis itu
pergi ke sekolah sama.
Batu, kertas, gunting.
Baik.
Saya akan uruskan sendiri.